Al jaren aaste ik op elektriciteitshuisjes als canvas voor kunst. Toen het voormalig Teerplein volledig werd gerenoveerd tot een prachtig park, met kunstgrasvoetbalveld, basketbalveld, speeltoestellen, zandbak, jeu-de-boulesveldje en een huis-insectentuin in samenwerking met de Jan Ligthart-school, waren de stroomhuisjes echter echt een doorn in het oog.

Via een oproep in het wijkkrantje richtte Stefan Jansen zich tot mij: omdat wij, mijn gezin en ik, een editie eerder in het wijkkrantje stonden, stelde hij voor: “Laat Paul Watty er iets van maken, hij woont tenslotte hier in de wijk.” Zo kreeg ik de kans om de stroomhuisjes een creatieve en educatieve functie te geven.

De huisjes werden getransformeerd tot eyecatchers met realistische afbeeldingen van insecten die in de tuin voorkomen, waardoor de insectentuin letterlijk en figuurlijk tot leven kwam. Voor mij was dit de eerste keer dat ik realistische insecten op een muur afbeeldde, een aanpak die later tot meerdere opdrachten leidde.

Het project kreeg brede steun van de buurt en het Glasfonds en veranderde de elektriciteitshuisjes van anonieme, storende objecten in educatieve, visueel aantrekkelijke landmarks. Het laat zien hoe kunst, educatie en openbare ruimte elkaar kunnen versterken.

Photo’s by Joris Buijs, Soeq, Denis Majstorović